Ik ben al weer een tijdje bezig met de Arduino; misschien had ik het al eerder gezegd: de Arduino heeft toch meer mogelijkheden dan de Basic Stamp of PIC, is (vaak) eenvoudiger te programmeren, en er is een hele grote community van gebruikers die je kan helpen met source code en ideeën.
Maar … vooral als je iets wil maken dat standalone gebruikt moet worden, dan blijven er nog wel wensen over:
Kan het niet goedkoper dan de Arduino? Een Arduino Uno is ongeveer 20 euro, een PIC chip daarentegen is maar een paar euro.
Kan het niet kleiner? Zo’n Arduino shield is misschien wel makkelijk voor een prototype, maar als je het ergens in moet bouwen is het best wel groot.
Kan de voeding niet kleiner? Als je een schakeling maakt met de Arduino moet die (ongeveer) 5V krijgen, dus zit je vast aan 3 AA batterijen of een 9V batterij (plus een voltage regulator).
Goed nieuws! Ik heb recentelijk twee onderwerpen gevonden die aan bovenstaande wensen tegemoet komen: de zogenaamde “boost regulators“, en de ATTiny chip.
In het voorjaar van 2011 heb ik voor de opleiding “Game Design” van het Alfa-college in Groningen acht workshops verzorgd over “Game Input Design“. Ik denk, dat Game Input Design steeds belangrijker wordt voor games. Er is qua game input steeds meer mogelijk (denk maar aan de dansmat, de Wii, Eyetoy, Move en Kinect), het is vaak het meest onderscheidende element tussen de verschillende game consoles, en heeft enorm veel impact op de game beleving. Ik denk ook dat game designers vaak nog niet goed weten wat er allemaal mogelijk is, en er ook niet echt mee durven te spelen. En dan heb je zoiets als de Teensy (een Arduino-compatibele microprocessor) die het mogelijk maakt om voor gewone studenten (dus niet superprogrammeurs) om heel eenvoudig zelf dingen te maken en uit te proberen …..
Drents Jeugdtheater DJT De Reus is begin 2011 begonnen met repeteren voor het toneelstuk “VAST”. Voor dit toneelstuk heb ik begin januari 2011 een “vechtrobot” gemaakt die in een plat koffertje (< 11 cm) moet passen. En op een bepaald moment moet Valerie (gespeeld door Nynke Borgman), de tegenspeelster van Bob (Chris Koopman) per ongeluk de robot activeren terwijl hij in de koffer zit. Weet je wat het effect is van een cirkelzaag in een koffertje met documenten? Wil je meer weten over dit project?
Verschillende mensen hebben me gevraagd hoe ik onze nieuwjaarskaart voor 2011 gemaakt heb. (Ik heb zelfs gehoord van vrienden die heftige ruzie kregen over de vraag of het nu wel of niet ons huis is, dat op de kaart staat – ja, het is ons huis).
Ik heb nu een tijdje zitten spelen met FlashDevelop, en ben al een heel stuk bedrevener in ActionScript 3. Met behulp van de FLARManager had ik mijn eerste augmented reality experimentje gedaan, en inmiddels heb ik een mooiere demo. Hij is nog niet af, maar “by popular demand” zet ik hem toch online, en iedereen mag het zelf proberen:
Sinds kort heb ik ontdekt dat het op Youtube mogelijk is om filmpjes in 3D te bekijken, dankzij de “yt3d” tags, en ik ben er helemaal enthousiast over! Kijk maar eens naar een filmpjes als
Wat betekent dit? Filmpjes met die “tags” kun je dan echt in 3D bekijken, afhankelijk van je eigen hardware. Je ziet rechts onder bij het filmpje een menuknop met “3D” erop, en afhankelijk van je apparatuur kies je dan het volgende:
Als je bijvoorbeeld een “rood-groen” brilletje hebt, kies je voor “Red /Cyan Glasses: Full Color“
Als je “shutterglasses” hebt (betere apparatuur om 3D stereo vision te bekijken!), dan kies je voor “Row interleave“,
Je kunt ook kiezen voor “cross-eyed” of andere mogelijkheden,
en als je geen van deze mogelijkheden hebt en toch het filmpje wil zien zonder hinderlijke effecten, dan kies je gewoon voor “Left Image Only” of “Right Image Only“.
In juni 2010 heb ik voor de gebroeders Arling en Arling een “gestreepte olifantsmuis” gemaakt. Doel was, om in de theatervoorstelling “Het mooiste geluid van de hele wereld” de muis op het toneel te laten verschijnen, te versnellen en weer te laten verdwijnen. Hier is het filmpje dat Harry Arling aanleverde over hoe het moest worden.
Het is me gelukt om een Flash applicatie te maken met Augmented Reality!
Mijn eerste test met Flash, de Flex SDK, FlashDevelop, de FLARManager (een laag boven op de FLARToolkit, wat de Flash versie is van de open source ARToolkit).
Mijn ervaringen:
FlashDevelop+Flex SDK is veel makkelijker en intuitiever dan Eclipse+Flex SDK, en de Flex SDK is voor programmeurs ook veel logischer dan werken in Flash CS of zo (vind ik).
Sinds DenkStapSprong en De Ruimtewacht ben ik geïnteresseerd in alle mogelijkheden die je hebt om willekeurige apparaten te koppelen aan een computer. Bij DenkStapSprong ging het om een standaard dansmat, te beschouwen als een vreemd soort “game controller”. Bij de Ruimtewacht moesten er allerlei inputs en outputs gekoppeld worden aan gewone PC’s. Daar gebruikte ik vooral de K8055 interface kaart, die goed te combineren was met andere programma’s en via USB aan te sturen. Dat beviel goed, maar zeker na mijn project met de “danskast” begon ik te denken: kan het niet simpeler, en wellicht helemaal zonder PC?
“Een microcontroller is een digitaal IC dat volledig programmeerbaar is en taken kan verrichten. Het bevat een klein geheugen waarin je je eigen data kunt programmeren. De chip zal, als die wordt ingeschakeld, het door jouw geschreven programma uitvoeren.”
Met “taken kan verrichten” bedoelen ze, dat het ding een lampje aan en uit kan zetten, een motortje kan aansturen, dingen meten, etcetera. (Wat je ermee kan komt allemaal verderop nog wel).
Op de middelbare school heb ik ooit een opstelling gemaakt met FischerTechnik waarbij ik met een klapperpistooltje schoot, een schakeling reageerde op het geluid en trok een blikje weg, alsof het weggeschoten werd. Met mijn huidige kennis over PICmicro’s en met de Kymera Magic Wand leek het me leuk om dit experiment nog eens te herhalen!
